ve bir gece kalbim konuştu
18/4/2008 ·
O bir ayrılık şarkısıydı
Aşk dediğimiz şeylerin aslında olmadığı fikirleri belirdiği gün
Yalan söyleme bana gözlerin anlatıyor her şeyi
Yoktur bir nedeni
Halin ele verir anlamazsın
Aşk nefrete ne yakınsın.. der şarkı
Bana söylenen bir şarkı var körlüğüne bürünmüş ben
Hiç bu kadar sevilmemişim ki yetsin bana seninle geçirdiğim anlar…
Zaten olanlar oluyordur der anlayıverirsin birden
Ne oluyor bile diyemezsin, öyledir işte
Daralırsın sonra
İstemiyorsundur öyle olmasını
Aşk nefrete yakındır ve dokunamazsın bile okşayamazsın
Tutkunun içinde kaybolmuş iki ruhmuşuz
Beraber olamamışız ama bir nedeni yokmuş
Zaten bir neden yokmuş
Öyleyse öyleymiş
Nefretin ne işi var orda?
Birbirlerine sarılan sevişen bedenler arasında nefretin ne işi var?
Neden dokunamıyoruz birbirimize
Neden korkuyoruz
Neden içinde değiliz sevginin?
Kaç zaman geçti seni anlamaya çalışıyorum
Ve seninle hayatı…
İşin içinden büyük adamlar çıkmış
Ben küçücükmüşüm
Küçük ürkek bir çocukmuşum
Korkuyormuşum yaşamaktan
Kayıp bir halde aşkı arıyormuşum
Hala arıyorum
Hala anlamıyorum
Neden seni bu kadar çok seviyorken sana dokunamadığımı…
Sadece dokunmak istiyorum sana
Sadece dokunmak…
Ama yapamıyorum
Bilmiyorum
Doğru değil
Hissediyorum bunu
Ama neden???
Her şekilde sevmişim seni ben
Sevmeyi bilmiyorken
Ve anlamaya başlamışken
Şimdi…
Çok seviyorum kucaklayasım geliyor her aklıma gelişinde
Tanıdığım en kıymetli insanlardan olan sen
Anlayamadığım duygularımdasın
İçinde hüzün var
Sevgi var
Özlem var
Anlamıyorum neden bir burukluk var..
Sen var
Ben var
Varız biz
Sorun yok ki
Burada hüznün ne işi var?
Sevdiğine kavuşamamış bir aşık gibi de değilim
O duyguyu da bilirim yakınen
Öyle değil
Sen varsın zaten
Bu da büyük bir mutluluk zaten
Burada hüznün ne işi var kardeşim canım ciğerim
Yalan değil
Kalbim söylüyor seni
Bağırıyor çığırıyor seni
Korkuyor bir yandan
Bilmem nedendir
Gideceğinden değil
Diyorum ya varsın zaten
Ama çözemediğim düğümümsün
Giderken biz birbirimizi sevmiyoruz demiştin
Bu şarkı çalmıştı
Yalan söyleme bana gözlerin anlatıyor her şeyi …
Şimdi görebiliyorum o zamanlar seni gerçekten sevmediğimi
Yalanlarla olduğumu
Ve tutkuya çevirip içini boşalttığımı
Şimdi içini doldurduğumu iddia etmeyeceğim
Ama seni çok seviyorum
Hiçbir şey beklemeden
Yalanlarlarla doluydu evet
Gittin de ne iyi ettin
Aklını kalbini sevdiğim çocuk
Neler gördüm senle ben
Bu yolda kimbilir neler görücem
Kendimi bile gördüm
Kendimi bile senle sevdim
Kendimi bana bir hediye gibi verdin
Sözler yetmiyor gerçekten
Yüreğimde bir sevinçsin sen
İyi ki var demelerimin hiç bitmeyeceği tükenmeyeceği bir yerdesin
Aşk şarabı değil gerçeğin büyüsünü tatmışım sayende
Her şey net ve temiz hale gelebildiğini görmüşüm
Kalbimde çiçek açmışsın
Hayatıma can katmışsın
Yaşama bağlamışsın
Ben hiçbir bağ göremiyorken
Tüm bunların içinde başım dönmüş
Neler oluyor demişim
Gitmenden korkmuşum
Kalbimde hep var olacağını bilerek
İşte bu yüzden sanırım bu yüzden
Bende hep var olacaksın ve hiçbir yere gitmeyeceksin
Yanımda olmasan bile…
Sana bu yazdıklarımı okutsam mı ki düşünceleri içinde
Bilmiyorum
Anlamıyorum
Ama içimde bağırıyorum
Yüksek bir sesle
Seni çok seviyorum deli çocuk…
Tatlı Melek…
Biricik melek..
Öpüyorum yüreğinden…
Aşk adına yazmadım bunları
Hiçbir yerinde yok bu yazının aşk
Sadece duygularım olan hüznün bir yansıması bu yazı
Kalbimi dinlediğimde dışarı yansıyabilenler
O kadar…
